تا همیشه

[امید زمانی]

می رسند از راه

ارابه های چوبی با چرخ های سوخته

اسب های ابلق بی صدا با تنی رنجور

می کشند به سوی شهر

گهواره های سرد را

و خط ممتد عبورشان

می رود تا قله های مه گرفته ودور

آنجا که گم می شود

پشت پرد ه ای از اشک

سایه های مبهم چند سوار

 

[مرضیه]

دریاچه ای

که اسب می شود از ابر

بهار زردو

پا ییز رنگ شیهه اش

وبا دبانی از منِ تُند

که می وزیدو

باد را تند تر می کرد .

در قا یقی عمیق تراز دریا

مضاعفی،

میانِ

جنگ دو اسب...

 

[♘امیرحسین♞]

می رسند از راه

ارابه های چوبی با چرخ های سوخته

اسب های ابلق بی صدا با تنی رنجور

می کشند به سوی شهر

گهواره های سرد را

و خط ممتد عبورشان

می رود تا قله های مه گرفته ودور

آنجا که گم می شود

پشت پرد ه ای از اشک

سایه های مبهم چند سوار

نام شاعر؟

 

[امید زمانی]

امیر حسین جان مال خودمه.

 

[♘امیرحسین♞]

امیر حسین جان مال خودمه.

چه جالب
شاعرم پس داریم